Амьдрах сайхан...

ßäìàãõàí ºðººíä ìèíü Ìîðèëîãòóí! Õàòàí õààí ìèíü ¯õýë äýðãýä íü Õàòàí øèã õýâòýýä ¯ð÷ëýýòñýí òýðã¿¿íèéã íü ¯íñýí òààëàõûã Õ¿ëýýí ¯õýæ áóéã ìèíü ¯çýãò¿í!
"ӨЧИЛ" цааш унших »

Доктор Ч.Билигсайхан, доктор Ц.Сүхбаатар нар.     * * *     Монголын яруу найргийн хөгжил онц өөрчлөгдөөгүй мэт ч хувьслын нэгэн шатандаа шилжиж байна. Үүнийг тэр бүр хүмүүс ажиглахгүй бололтой. Аль ч улс оронд өнөөдөр яруу найргийг

        1. Дээд түвшний буюу элитийн

        2. Өнөөдрийн хэрэгцээний буюу массын гэж хоёр ангилдаг.

    Утга зохиол судлалын нэр томъёогоор бол сонгомол, олон нийтийн гэсэн үг л дээ. Би энэ удаад уншигч олонд ойртуулах үүднээс арай хялбаршуулан нэрлэж байна.

    Дээд түвшний яруу найраг Монголд бусад орнуудтай харьцуулахад уламжлалын үүднээс их биш, зарим талаар маргаантай. Гэхдээ л Европын онолын үүднээс дээд түвшний яруу найраг өндөр хөгжилд хүрээгүй. XIX зууны үеийн Д.Равжаагийн зарим шүлгүүд гоо сайхны үүднээс нэлээд ондоо байдаг. Гэхдээ энэ тухай жич судалгаа хэрэгтэй. Харин өнөөдрийн хэрэгцээний яруу найраг Монголын амьдралын бүх л үед нэн хүчтэй хөгжиж ирсэн юм. Хүүхдийнхээ даахийг үргээх гэсэн айлд нэг ерөөлч хэрэгтэй болдог, шинэ гэр бариад бас нэг магтаалч, ерөөлч хэрэгтэй болдог, энэ мэт явсаар өнөөдөр болоход эвэртэн туруутнууд албан тушаал ахихад бас нэг яруу найрагч хэрэгтэй болоход хүрээд байна. Үнэнийг шулуухан хэлэхэд Монголын яруу найраг өнөөдрийн хэрэгцээний тэр зарчмаар явж ирлээ. Шүлэг бичдэг хүн болгон нь гавъяат, ардын гэх ямар нэгэн сэтэр зүүсэн нь үүний нотолгоо.
"МОНГОЛ НАЙРГИЙН ГЭРЭЛ ЦАЦРУУЛСАН МӨЧ ОЙРТСООР Л..." цааш унших »

  ААВ ОХИН ХОЁРЫН ЯРИА -Аав аа, аав аа Алим нар шиг гэрэтдэг болов уу? -Охин минь, тэнгэрийн үр минь Одоо ч тэр гэрэлтэж л байгаа Өөдөсхөн охины минь дэргэд болохоор л Үзэгдэхгүй байгаа юм даа тэр гэрэл нь
"АРИМАгийн ИНЭЭмсэглэл..." цааш унших »

    ШӨНИЙН НУУРЫН ЭРЭГТ



I

Шөнийн нуурын эрэгт чив чимээгүй

Шөнийн нүд мэлтийгээд хав харанхуй

Тэнгэр бүүдгэр, үүлс тод, нүд минь уйтай

Нөгөө л ганцаардлын хурц илдэнд

Ганихарсан биеэ тавьж өгөөд

Гараа дэрлээд...
"l' AMOUR d' ARIMA" цааш унших »

Òèéø ãàíãàíàí ºíãºðºã÷ àÿíû øóâóóä Òýíä ãàíöààð ¿ëäñýí ìèíèé àìðàãò Òýì¿¿ëýë õ¿ñýë ìýò
"Тийш ганганан өнгөрөгч..." цааш унших »

  “Шинэ ном” яруу найргийн бооцоот уралдааны удирдамж                                                                                                                                                                                                   Улаанбаатар хот  2009.10.30 Зорилго :     Монголын уран зохиолын шинэ үеийн төлөөлөл болсон залуу шүлэгчдийн бүтээлийг дэмжин дэлгэрүүлэх, сурталчлах зорилготой, “Шинэ ном” бооцоот уралдааныг зохион явуулж байна. Энэхүү уралдаан нь залуу шүлэгчдийн дунд зохиогддог уламжлалт бусад наадмуудаас зохион байгуулалт, зорилго, шүүлтийн хувьд эрс ялгарахуйц шинэлэг бөгөөд харьцангуй ардчилсан шударга зарчим дээр тулгуурласан болно. Хамрах хүрээ:    Яруу найргийн авъяас сонирхол бүхий 18-25 насны залуус оролцоно. Оролцохыг хүсэгчид анхны номоо хэвлүүлсэн байж болно.
"“Шинэ ном” яруу найргийн бооцоот уралдааны удирдамж" цааш унших »

      Ээжийн минь орой болгон аягалж өгдөг

Сүүний нялуун амт одоо ч мэдрэгдэж
"Чайковскийн зовлон" цааш унших »

***
"АНУ АМИА ХОРЛООГҮЙ /LE MEMOIRE ALCOOLISE/" цааш унших »

       Бид ЗХУ-н /хуучнаар/ техникийн дээд сургуульд суралцаж байх үед Дэлхийн шатрын олимп болж манай сургуулийн мэдээллийн самбарт өглөө бүр тэмцээний тухай мэдээллийг бичиж тавьдаг байсан бөгөөд багш оюутнууд түүнийг хичээл эхлэхийн өмнө харцгаан бөөн шуугиан болцгоодогсон. Тэгээд хичээл эхэлмэгц Лекцийн багш маань бидний нэрийг тэнхимээс дуудан босгож манай Ү йтүмэн, Мягмарсүрэн нарын амжилтыг хэлэн баяр хүрэгдэг, бид ч их додигор байцгаадаг байж билээ. Хаа хамаагүй таньж мэдэхгүй эх орон нэгтний маань амжилт тэгж л бидэнд омойтох, бахархах сэтгэл төрүүлж, сурлага хөдөлмөрийн маань амжилтанд түлхэц өгдөг байсныг бодоход сонин.
"MОНГОЛЫН ТЭНГЭРТ ГИЙСЭН ХОВОРХОН ОД, ТҮҮНИЙГ БӨХӨӨХГҮЙ Л ЮМСАН" цааш унших »

    ÁÀÀÒÀÐÕ¯¯ÃÈÉÍ Ï¯ÐÝÂѯÐÝÍ áèåëñýí ÿðóó íàéðàã áàéëàà.   Ç¿ñ á¿ãýã íýãýí õ¿ì¿¿í íàìðûí ýõýí ñàðä íàðòûí òîîñíîîñ àíãèæèð÷ýý.   ÓÌ ÌÀ ÍÝ ÁÀÄ ÌÝ ÕÓÌ   /Íýâòðýõ àâààñ áóÿí ñàíàæ åñºí óäàà óíøèãòóí!/       Диваажингийн цэцэрлэгт эрт заларсан анд минь “ХАР ОД” БАЙГААГҮЙ
Яруу найрагч Т.Баянсан
Эгэл тэр хүн зэгэл орчлонгоос алсарчээ. Сайхан монгол эр, шинэтгэгч хоолойтой яруу найрагч, будаг нухан нүд сэтгэл, оюуны тэжээл өгөгч зураач, сүм дуганыг эртний тиг ёсоор нь гэрэлтүүлэн босгогч уран дархан, номын сууринаа завилж ертөнцийн мөнхүүг тэмтрэгч бясалгагч, шашны шагшаа шар зүтгэлтэн, ардчиллын чин хөх, гүн тэмцэгч Баатархүүгийн Пүрэвсүрэн хоосон чанарт уусч, номын агаараар амьсгалжээ. Тэр минь нэгэн биед багтамгүй эгэл бус чанаруудыг маш энгийн бөгөөд эмх цэгцтэй хадгалж явсан ном ёсны хүн-баринтаг байсан юм. Байсан юм биш, байгаа юм, байсаар ч байх… гэсэн үгийг энд хэнээс л далдирахгүй хэлэхийг хүсэв би.
"БААТАРХҮҮГИЙН ПҮРЭВСҮРЭН биелсэн яруу найраг байлаа" цааш унших »

    Миний заасан аяар
"Намайг хөрсөн хорвоо гэж нэрлэлээ..." цааш унших »

  Өвдсөн газар эдгэж Өдгөө зүрх
"MEMONTO" цааш унших »