...Амьдарч яваа өдрүүдийн минь цорын ганц чимэг...

Амьдарч яваа өдрүүдийн минь цорын ганц чимэг
Аялж яваа дууны минь ерийн бус эгшиг
Үл мэдэгхэн сэвхтэй, уянгалаг жаахан Анимаа
Үдшийн зүүд эзэгнэж, үүрийн нойр хулжаана...

"...Амьдарч яваа өдрүүдийн минь цорын ганц чимэг..." цааш унших »
...Энд шүлэг зохиож, мод тариад ч нэмэргүй...


ГУНИГТАЙ ШҮЛЭГ

Бороон дунд бүжиглэх хүслээ хэлэхэд чинь
Гадаа намар цаг, жихүүн бороо хоёр чамайг хүлээсэн
Бодолгүйгээр дотуур хувцас, торгон цамцаа өмсөж
Юу ч хэлэлгүйгээр гэрээс гарахад чинь би юу ч бодож амжаагүй

"...Энд шүлэг зохиож, мод тариад ч нэмэргүй..." цааш унших »
...Хорвоо дээр бид зовох гэж ирдэг юм...

Дэлхийн минь амьдрал зовлонгийн түүх юм
Дээшээ харвал тэнгэр минь хол цэлийнэ.
Дээлтэй хүний үр газрын дээр бөртийнө. 
Дэлхий дээр бид зовох гэж ирдэг юм. 

"...Хорвоо дээр бид зовох гэж ирдэг юм..." цааш унших »
...Навчис, шилмүүс амьдралыг огоорон хийсэж...


Нартай бороо залуу нас шиг дайраад өнгөрөхөд 
Ундаассан буга шинэхэн солонго залгилна
Хайлуур уран эвэр нь арцалдан
Хөвсгөлийн ой шиг цэнхэрлэн сэрвэлзэнэ. 

Найрал хөгжмийн татах бүрээ шиг
Улаан шаргал буга учирлан урамдана
Навчис, шилмүүс амьдралыг огоорон хийсэж
Угтаа зуу зуун буга салхинд уруудна. 

Эх нутгаасаа алсын алсад жаргаж суухуй 
Хангал буга гэнэтхэн урамдан дуудна
Энэ дуудлаганд хаан Чингис хүртэл захирагдаж
Элчилгүй алсын замаас буцаж ирсэн юм аа. 

"...Навчис, шилмүүс амьдралыг огоорон хийсэж..." цааш унших »
Морио үүрсэх чимээнээр, зүүднээс сэрсэн юмсан.


ЦӨХРӨЛ

Морио өчигдөр барьж, сайн сойсон юмсан.
Морио үүрсэх чимээнээр, зүүднээс сэрсэн юмсан.
Мориныхоо эрчээр давхиж, хөтөл давсан юмсан.
Морин төвөргөөний чимээнээр нар гарсан юмсан.

"Морио үүрсэх чимээнээр, зүүднээс сэрсэн юмсан." цааш унших »
Стивен ЖЕРАРД-д зориулав

* * *
Хорьдугаар зууны хийрхэлүүдээс минь
Хөлбөмбөг л надад үлдэж
Хорьж болдоггүй хорин наснаас минь
Тэр л надад үлдэж

"Стивен ЖЕРАРД-д зориулав" цааш унших »
Аяа, аяа, аяа цемент хатуу юм


Хүрээ хөвгүүддээ зориулав
 
Уусан дарсны лонх шил эзэнгүй хэвтэх
Улаанбаатарын гудамжинд шөнө болжээ.
Унтраалгүй орхисон замын дэнлүүнд
Бут сөөг гэрэлтэн харагдана.
Амьд хүний үхсэн үнсэлт шиг санагдах
"Ах нар"-ын хүйтэн харцыг мартаагүй
Аврал эрж тэдэн дээр очоогүй, очих ч үгүй
Ар хойгуур нь гүйгээгүй, гүйх ч үгүй

"Аяа, аяа, аяа цемент хатуу юм" цааш унших »
ҮЛГЭР

Тарчигхан амь зуулгатны сүүлчийн хоргодох байранд
Тал сэтгэлтэй нэгэн эр нүүн иржээ
Нулимас адил урсагч дусаал дор хувин тосоод
Нургитал ганц сайхан тамхилжээ 

Чийглэг агаарт янжуурын утаа
Чиглэх зүггүй нүүгэлтэхийн завсар 
Өнөө эрийн усгал нүдэнд 
Өнчин дөл сүүмэлзэн тодорчээ

Итгэж найдаж явсан бүхэн нь
Илд мэт хугар тусан унаж
Илд мэт хурц сэтгэлийнхээ
Ирмэгт тэр ийнхүү иржээ.

Унаж буй навчисын хэмнэл гээд
Уйтан шархируу сэтгэлийнхээ зэмээр
Уугиж буй нойтон цучил шиг
Улсхийн гэрэлтэж явснаа мэдээд
Орь зовлонгийн хилийг гэтлэн
Орж иржээ тэр энэ өрөөнд.

Элчилгүй хоосныг нүдний өмнө уригч 
Тортогт цонхны зүг ширтэж
Энэ хийгээд урьдын явдалаа эргэцүүлэхийн завсар
Торох зүйл сэтгэлд нь нэгээхэн ч үлдсэнгүйд
Цочин гэлмэхдээ эргэн харжээ
Цочсон харц нь цогшин гэрэлтжээ..,

Анир үгүй тасалгаанаа алмайран зогсоо
Арч үгүй эрийн сүнс орон зайд шүглэж
Шүүрс алдахын аяар хүлэг хийн 
Шүүдэрт талын дээгүүр бядан суунаглаж
Эртний гунигт үлгэрийг нялхасын зүүдэнд шивнэн,
Эрээчсэн хэдэн мөрт нь хүмүүний сэтгэлд
Өлөн тоос мэт эргэлдэн хийсэж
Өглөөний наранд алтран гэрэлтэх болжээ.

"ҮЛГЭР" цааш унших »
Ачаа бүхнээ тэврээд амьдрал дунд бууна...


***

Зүтгүүрийн чиргүүлд суучихаад
Зүтгэж явна
Зүдэрсэндээ нойр хүрэхгүй ч зүүдэлж явна
Зүг чигээ ч мэдэхгүй зүглэж явна
Зүгээр л алсыг ширтэх гунигтай явна
Хаа нэгтээ намайг хүлээх
Юу ч юм бүхнийг зорьж
Харанхуйг зүсэн гэлдэрч явна

"Ачаа бүхнээ тэврээд амьдрал дунд бууна..." цааш унших »
Үхэшгүй мөнх нь бидний зам.
Хас Бэгтэрт зориулмуу



* * *
Гэгээн өдрийг харанхуй залгихад
Гэнэт нөмөрсөн гунигаа үүрээд
Гэтлэн очном, олон хөлхөх 
Гэрэл чимээтэй өргөн чөлөөг

Шар усны үер шиг омголонхон залуу нас
Шанд булгийн ус шиг намуухан татархад
Эрт балрын мэт санагдах энэ залуухан хотод
Эрт балрын амьтадаас чи бидэн л үлдэж

Дүүрэн сархадыг дундуур аягалаад
Үүрэн гэлдэрсэн гунигаа сэгсэрье
Үхэж дуусдаг нь амьдралын жам
Үхэшгүй мөнх нь бидний зам.

"Үхэшгүй мөнх нь бидний зам." цааш унших »
СҮҮЛЧИЙН ДУУ


Уртын урт амьдралыг
Уянга сунгасан дуу гэвэл
Аялах болгондоо нулимс мэлмэрдэг
Аялгуут дахилт нь чи минь билээ

Цээл хоолой минь сөөж
Цэцэг хагдрах мэт ертөнцөөс одсон ч
Өнгө ялдам миний хайрыг илчилж
Өнөөх дуу эгшиглэсээр байх болно

Өчил дуулал минь чиний сэтгэлд
Өчүүхэн ч тороогүй гэдэгт итгэхгүй
Өчүүхэн төдий ч тэр зайд
Өөрийгөө булшилхаас харамсахгүй.


"СҮҮЛЧИЙН ДУУ" цааш унших »
Би говьд намар оройн тэнгэр дор төрсөн.


* * *
Би говьд намар оройн тэнгэр дор төрсөн.
Бидний үеийнхэн ажин түжин, амгалан цайлганы үр сад юм
Царцаан дуу царгисан хээр тал,
Цагаан чулуутай толгодын өмнө би дандаа өршөөл эрдэг.
Ангасан газар дэндүү харам борооны дусал бүр нь
Цангасан амьтны нүдэнд гялалзах шаналал бүхэн нь
Цагаан цагаан дэрс, атга ногоон таана нь
Цаг бүр, агшин бүрд л биед минь нэвчээд байдаг юм.

"Би говьд намар оройн тэнгэр дор төрсөн." цааш унших »
Жинлэшгүй еэ хүнд гуниг сэтгэлд торохын цагт...
 


Б.Баясгаланд

***
Жинлэшгүй еэ хүнд гуниг сэтгэлд торохын цагт
Чиглэшгүй еэ нэгэн зүгт бүхнээ урсган алдаад
Ээ хөөрхий гансралын дууг цоо шинээр зохиох нь
Энэ хийгээд урьд эдэлж л явсан зовлон доо
Энэ хийгээд урьд төрөлдөө эмтэрч дассан зовлого доо...

"Жинлэшгүй еэ хүнд гуниг сэтгэлд торохын цагт..." цааш унших »
СЕРЕНАДА

 Б.Б-д
Халуу шатсан биеэс түгэх
Сэрүү татсан бодлын урсгал
Илчилж хэлсэн үг бүхнээсээ
Ичиж үхмээр төгөлдөр аялгуутай
Ичимдэг улиралын нэгэн тусгал

"СЕРЕНАДА" цааш унших »
НАМАР

 

 

Ягаан харыг тунаруулсаар

Янагийн дуу сэм аялсаар

Явсан шигээ хүрээд ирлээ

Ялдам үнэр даяар түгнэ

 

Үсний хаг үймрэн хийсэхэд

Зүсний сайхан үүднээс буцна

Хэрээ гуаглах гудамны зайцад

Хэсүүлч хөвүүн дуу аялна

 

Цэвэр алтаар шаглаж оёсон

Цэцэн мэргэний нөмрөгөө тайлаад

Үүл, нарны нэгэн чөлөөг

Үйлийн эрхээр зорин ниснэ.

 

2012.06.17
Улаанбаатар

...Чамайг ганцаардуулна.

 




Үүнийг мод гэдэг юм.
Тэр бүх хэлийг мэднэ
Чамайг ганцаардуулахгүй.

Үүнийг салхи гэдэг юм.
Тэр бүх аялгууг үүсгэнэ
Чамайг ганцаардуулахгүй.

Үүнийг нар гэдэг юм.
Тэр бүх өнгийг цацраана,
Чамайг ганцаардуулахгүй.

Үүнийг харин, зүрх гэдэг юм.
Тэр хэтэрхий уудам
Чамайг ганцаардуулна.


2008 он   Улаанбаатар
Дахин хэзээ ч чинийхээ...


Үзэсгэлэн гоог чинь мэдрүүлcнээс хойш
Үзэшгүй муухай болов чи
Гэрэл гэгээ үзэгдэх гэж үүсдэггүйг
Гэнэт ингэж ухаарав би

Дасаж хайрлахаасаа урд
Тачаадан дурласан минь алдас болжээ
Дахин хэзээ ч чинийхээ
Танхилхан төрхийг үзэх минь өнгөрчээ.

2009.09
ЗАЛБИРАЛ

Төрсөн нутаг минь миний

Төөрөг тавиланг залж

Өрсөн ирэх зовлонг

Өнөд төөрүүлж хайрла!

 

Төрсөн нутаг минь таны

Төөрөг тавиланг залж

Өрсөн ирэх зовлонг

Өрсөн дарах хүч хайрла!

УЛИРАЛ БА ХҮМҮҮН
 
Тэнгэрийн рашаан гэлтэй бороон дуслууд ертөнцийн хирийг арилган оджээ
Тэргүүлшгүйн чинадаас ариусган ариусгасаар саруул оюуны лянхуаг дэлгэрүүлжээ
Нүцгэн бүсгүйн галбир шиг бөмбөрцөгийн налууг даган урсчээ, ариухан усан
Нүглийн  цөөрмийн  бөглөөсийг мулталж газрын гүн рүү усыг нь шавхжээ

"УЛИРАЛ БА ХҮМҮҮН" цааш унших »
Манай эриний өмнө ч манай хот байсан...


Улаангомынхоо өвлийг үгүйлнэм
Улбар ягаан охидыг нь үгүйлнэм
Нусаа хацартаа нааж явахдаа
Нуугдаж харсан эгч нараа үгүйлнэм

Үүрдийн цэлмэг тэнгэрээ үгүйлнэм
Үхэр бэлчдэг гудмаа үгүйлнэм
Манай эриний өмнө ч манай хот байсан гэж
Маргаангүй итгэж явсан насаа үгүйлнэм

Үргэлжилсэн урт жүжгийг санагдуулам
Үймээн шуугиангүй амьдралаа үгүйлнэм
Үймээн шуугиангүй амьдралын дунд
Үзэгдэл нэмэх өвлийг нь үгүйлнэм

Чандага цагаан өвлөө дурсахад
Хундага хундага гуниг төрнөм
Хөлчүү нийслэлийн давчуу булангаас
Хөгшрөлийг сугадан гэртээ харьнам.

"Манай эриний өмнө ч манай хот байсан..." цааш унших »
(Нийт: 114)